200.000 στρέμματα καμένης γης.....

Παραθέτω ένα τραγούδι του Θωμά Μπακαλάκου.

Κάψανε το δάσος

Κάψανε το δάσος, ένοχος ο Τάσος
είχε ένα ραντεβουδάκι
στα πευκάκια το βραδάκι,
κάψανε το δάσος, ένοχος ο Τάσος,
δεν μπορούσε ν' αποδείξει
το τσιγάρο του πως είχε σβήσει.

Στο Μενίδι, στην Πεντέλη,
όπου δάσος και φωτιά,
φράζουν, χτίζουν και πουλάνε
κάθε όμορφη γωνιά,
κάθε όμορφη γωνιά.

Ατσίδες, μπράβοι, οικοπεδοφάγοι,
μεσίτες κι άλλοι,
στήνουν γραφεία, πουλάνε γης,
οι εμπρηστές που κανείς δεν πιάνει
διαλέγουν τόπο, με δίχως φόβο
και δίχως φόβο καίνε τη γης.

Κάψανε το δάσος, ένοχος ο Τάσος
νόμιζε πως αν καπνίσει
την φωτιά του έρωτα θα σβήσει,
κάψανε το δάσος, ένοχος ο Τάσος
δεν μπορούσε ν' αποδείξει
το τσιγάρο του πως είχε σβήσει.

Στο Μενίδι, στην Πεντέλη,
όπου δάσος και φωτιά,
φράζουν, χτίζουν και πουλάνε
κάθε όμορφη γωνιά,
κάθε όμορφη γωνιά.

Ατσίδες, μπράβοι, οικοπεδοφάγοι,
μεσίτες κι άλλοι,
στήνουν γραφεία, πουλάνε γης,
οι εμπρηστές που κανείς δεν πιάνει
διαλέγουν τόπο, με δίχως φόβο
και δίχως φόβο καίνε τη γης.

Καλή αρχή....

Παρόλο που το καλοκαίρι ανοίγει εμπρός μου τις νέες του διαδρομές… πλησιάζει η ώρα που λένε… σκέφτομαι το Σεπτέμβρη. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα μου έλειπε η σχολική τάξη τόσο πολύ!

Τα νέα είναι ενθαρρυντικά…. θα είμαι σε Λύκειο! Η χαρά είναι μεγάλη κι η όρεξη επίσης!

Καλό καλοκαίρι!